Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit februari, 2016 weergeven

Hans Kooger over de fantast Karl May

'Wie was die fantast, die 75 boeken, autobiografische verhalen, novellen en essays naliet, die, 70 jaar oud, nabij Dresden stierf op 30 maart 1912?', vraagt Hans Kooger zich retorisch af in een leuk stuk over Karl May, dat in het komend Bühne nummer verschijnt. Het aparte van Karl May is namelijk dat hij een hele reeks Wild West avonturenboeken schreef met Old Shatterhand en Winnetou in de hoofdrol, zonder zelf ooit voet op Amerikaanse bodem gezet te hebben! Pas in 1908, vier jaar voor zijn dood, bezocht hij voor het eerst Amerika. Het hele pandemonium dat hij beschreef ontwikkelde hij dus aan zijn schrijftafel.


Karl May was zoon van een wever uit Hohenstein-Ernstthal in Saksen. Toen hij na vele avonturen en zijn zeer goed verkopende boeken - ook internationaal - schatrijk was geworden, kocht hij een groot huis in Radebeul bij Dresden en noemde het Villa Shatterhand. Hij ondertekende soms zelfs met 'Old Shatterhand'.

Villa Shatterhand bij Dresden, hier is nu het Karl…

Leesavontuur rond Beckett door Jan Kleefstra

In het vierde nummer van Bühne komt Jan Kleefstra met een essay over Samuel Beckett met als titel Een decimeter van het land.

Bijzonder is dat Kleefstra meteen opening van zaken geeft: "Ik ben geen filosoof en geen literatuurwetenschapper. Ik heb geen kunstgeschiedenis gestudeerd en ben maar beperkt belezen. Ik wandel het liefst op het land nooit ver van de zee. Ik ben een schrijver die probeert verwondering te vangen en dat wat onnoembaar is stil te laten zijn". Vervolgens neemt hij de lezer mee in het avontuur dat hij bij zijn kennismaking met het leven en werk van Beckett ervoer. Het heeft een origineel, zeer leesbaar en interessant essay opgeleverd.

Vis (Nacht)
Ik wilde een wereld beginnen die al die tijd al lang bestond.
Vast stond. Achter me,
op zes uur precies de zon die eraan komt, op de achtergrond van de stad inzoomt,
de zon die eraan komt die rakelings naast mij een schaduw uit de aardschors bijt.
Schaduw die alleen nog in details van het licht te scheiden is.
Dan…

Het onalledaagse van een balkon bij Henk Weltevreden

Wie van Henk Weltevreden de rubriek 'locatie' las in het derde nummer van Bühne met als titel 'Brief naar de exosfeer', kijkt niet helemaal vreemd op van de titel van zijn onlangs verschenen novelle: Het Balkon. Weltevreden zoekt het kennelijk in de ruimte, zal menigeen dan denken, meer bijzonder in de hoogte.
Met Het Balkon is echter meer aan de hand. In dit verhaal van nog geen 75 pagina's dwingt de filosoof en wereldreiziger Henk Weltevreden ons als het ware om, via het centrale personage, over onze eigen wensen en verlangens na te denken. Hij nodigt ons daarbij uit om ons te ontdoen van clichés en alledaagse begrippen, en woorden opnieuw te proeven. Wat betékenen ze voor ons? Welke associaties roepen ze op? Ingesleten uitdrukkingen over een balkon als "zet maar op het balkon", "we zitten in de zomer 's avonds altijd nog even op het balkon", "wij hebben een balkon op het zuiden", krijgen bij Weltevreden een heel andere dimensie…

Gerrit Sangers en Achterberg: de onbereikbare, geïdealiseerde ander

In een lange litanie, die in het eerste nummer van Bühne werd geplaatst, dicht Gerrit Sangers:
gelaten wacht ik
de nederdaling
van de maan
het verglijden
van de aarde
ik ben als het water
voor mij
vloeiende groeiende
ontdane gedachten
zinloos waardevol
tegenstromen
van dwalingen
en machten
als een leger
over de steden
in mijn geest
ben ik overal geweest
maar niemand kan mij
zeggen waar...(...)

Naast gedichten schrijft Sangers verhalen en in allebei krijgt een onbereikbare ander, meestal in de vorm van een vrouwenfiguur, regelmatig een centrale plaats:

                                                                                    'misschien                                                                                      is zij mijn zuster                                                                                      de vrouw                                                                                      die ik kuste                                             …

Auteursgalerij van het vierde nummer van Bühne, maart/april

Maran Olthoff, die later in het jaar komt met een boek over haar herinneringen aan Roald Dahl, signeert hier haar herinneringen-boek over Lochem.


Hans Dütting en Jan Menting



                         Ingrid Rensen komt met een persoonlijke invalshoek op de rubriek #Selfie


                         Perry Pierik komt met het leidende gedicht  'De profeet is sprakeloos'

      Sharmeen Boedhoe





       Reindert Brongers en Marlène Hommes


                              Jan Kleefstra (rechts op de foto) komt met een essay over Samuel Beckett





                               Alfred Krans (links op de foto) over Hermann Hesse








Sharmeen Boedhoe: over geborgenheid binnen de naakte kilheid van het bestaan

Bühne geeft ook ruimte aan auteurs die wat minder in de spotlights staan, soms eenvoudigweg doordat hun aanwezigheid niet altijd zo nadrukkelijk is. Sharmeen Boedhoe is zo'n auteur. In het derde nummer van Bühne werd haar gedicht De Stad opgenomen, waarmee ze doorbrak bij een breder publiek:



De Stad

Ik loop door de straten van mijn stad
het is nog vroeg
de straatlichten zwijgen
ik waan me alleen...

Zonder te kijken
zie ik groeven in de stoep
verkeerslichten springen
van rood naar groen.

Dichtte Sharmeen in de eerste twee strofen. Er klinkt verlatenheid door in dit gedicht, onwillekeurig denk je aan de nacht en aan alleen over straat lopen. Er is echter een lichtpuntje en dat is de stad zélf waar je van kan houden:

Ondanks deze dagen
gevuld met grijs
grauwheid en beton
hou ik van jou
Den Haag
als zon achter de wolken.

In het komende nummer van Bühne komt Sharmeen met een kort verhaal dat de titel heeft Dansen met de dood. Maar terwijl ook hierin sprake is van een existentieel eenza…