Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit maart, 2016 weergeven

Preview: de decadente engel

Van Hans Dütting verscheen recent een biografie van Pablo Neruda. Maar ook mag Dütting graag schrijven over de liefde en meer in het bijzonder over de vrouw in al haar verschijningsvormen - zo verscheen ook onlangs van hem een bundel erotische novellen.


In het vierde nummer van Bühne geeft Dütting hier een proeve van, onder de titel De decadente engel - wederom een hallucinatoir verhaal, waarin een vrouw én aanwezig is in haar vleselijkheid, én onaantastbaarheid uitstraalt:
'Het meditatiecentrum was gehuisvest in een voormalig katholiek klooster en een kapel. Louis kreeg een kamer toegewezen waar hij de eerste middag moest blijven tot hij werd gehaald voor de avondmaaltijd. Hij ging op bed liggen en begon te lezen in Wu Wei. Terwijl Louis rustig las, stond Eva Mendos in het midden van de grote hoge vierkante kapel waarvan alle muren zowel van binnen als van buiten lichtblauw waren geschilderd. In de kapel stonden tien lange dikke kaarsen, vastgezet in gaten van de marmeren vloer. …

Cowgirl, of hoe alles vergankelijk is

Berthold van Maris, die in het dagelijks leven onder meer wetenschapsjournalist is, laat met zijn korte verhaal 'Cowgirl' zien dat hij wel degelijk ook talent voor het schrijven van fictie heeft.



'In Café Zaal De Kroon was het schemerig en warm. Er zaten vier oudere mannen te kaarten. Een van hen stond op en ging achter de bar staan. "We komen van een begrafenis", zei Jessica, "We willen graag twee jenevertjes." "Jonge jenever of oude jenever?" vroeg de man. 'Jong", zei ze. 'En graag IJskoud".

Jessica en een vriend van vroeger, de verteller, zijn aanwezig op de begrafenis van een gemeenschappelijke vriend. De overledene Frank was een gefnuikte schrijver, die zijn ambities verzoop in drank. Maar hoe staan zijn vroegere vrienden ervoor? Ooit broeide er iets tussen de twee, maar het liep uit op niets:

'Acht jaar geleden was ze ook helemaal in het zwart geweest. Ook toen hadden ze jenever gedronken, uit net zulke glaasjes als…

Ben Borgart 1940 - 2016

Begin maart overleed de auteur Ben Borgart en daarna bleef het stil. Is Borgart roemloos ten onder gegaan? Is men in het literaire leven zó kort van memorie?


In 1972 brak Borgart door met zijn bundel De vuilnisroos - wie in het alternatieve circuit en daarbuiten las hem niet? Hij maakte in de jaren '70 en '80 een ware bloeiperiode door: regelmatig was er een publicatie met zijn naam in Maatstaf en  in Hollands Maandblad. Achter elkaar verschenen zijn boeken met tot de verbeelding sprekende titels als 'Een lange weg naar Tipperary' en 'Levende cargo'.





De redactie van Bühne is er trots op dat Borgart in het derde nummer vertegenwoordigd is met zijn verhaal 'Madonna des Fleurs'. Bij Aspekt verscheen van hem de verhalenbundel Goed volk - als kleine monumentjes voor mensen 'onderweg' in zijn kleurrijke leven.




Ben Borgart in de DBNL:





Bühne en de boekenweek: van Hermann Hesse naar Thomas Mann - van Rathenau naar de RAF

De Boekenweek is op 12 maart van start gegaan met dit jaar het brede thema 'Duitsland'. Wat kan Bühnehieraan bijdragen? Wie even verder kijkt en een greep doet uit het rijke fonds van Aspekt - komt de geschiedenis van Duitsland - én in historisch perspectief én in de literatuur - in alle veelzijdigheid én complexiteit tegen. Het kan niet anders dan dat Bühne hier ook iets van meekrijgt:


In het komende nummer van Bühne verschijnt een essay van Alfred Krans over Hermann Hesse -  in het derde Bühne nummer verscheen van Margreet den Buurman een essay over Thomas Mann en de Pringsheims - ook verscheen een inleiding van Perry Pierik op een heruitgave van het visionaire boek van Friedrich Sternberg



 Perry Pierik voor een schilderij                                                                                                               van Franz von Stück/München



 Boekentafel in de bibliotheek
Nieuwsgierig naar het vierde nummer van Bühne?
Lees de inleiding alvast hier:
blog Perry …

Preview op wat in de pen zit: over hoe je iemand het graf in praat en meer interessante zaken

Bühne heeft bij literatuurliefhebbers de nodige bekendheid verworven, waardoor de redactie alvast vooruit kan kijken, terwijl het nummer dat op stapel staat nog op de laatste bewerking wacht.

Voor een komend Bühne-nummer leverde Reinold Widemann een verhaal in dat sterk doet denken aan Elsschot: Engels laatste klant: 'Het is tijd het tij te keren', zei hij. 'We staan op een keerpunt en we zullen moeten pompen om niet te verzuipen'. 'O, bedoel je dat', zei ze, want het was niet voor het eerst dat haar de ondergang van hun begrafenisbedrijf geschetst werd. We lezen hoe Lot Engel op pad gaat om klanten te werven...het is natuurlijk wel zaak dat er voldoende overledenen zijn...Het wordt hilarisch als Engel iemand als het ware het graf in probeert te praten.

Van R.J. Alers verscheen onlangs de roman In de schaduw van de Karawanken. Hij leverde het verhaal Gips in voor Bühne, waarbij hij meer in het vooruitzicht stelde.





Ezra de Haan, pseudoniem van de literair journa…