Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit mei, 2016 weergeven

Gedichten die ontheemden door Karel Wasch

Onlangs verscheen van Karel Wasch een recensie van Bühne, waarin hij zich zeer lovend uitsprak over het initiatief. Meteen zegde hij een paar bijdragen toe. Maar wie is Karel Wasch, die over zichzelf schrijft dat hij "werd geboren terwijl er een sneeuwstorm woedde"?
Voor velen in de letteren is hij zeker geen onbekende: hij schreef dichtbundels, waaronder sommigen werden bekroond met een prijs. Hij schreef biografieën, onder meer van Jack Kerouac en Dylan Thomas, én hij verbond zich eerder aan drie literaire tijdschriften. Regelmatig is hij gast in het literaire, culturele radioprogramma van Theodor Holman, OBA Live.
De gedichten die Wasch schrijft kunnen met het trefwoord 'verontrustend' worden gekenschetst - er wordt een beeld opgeroepen, met aan het eind een verrassende twist of frappe, waarin de lezer als het ware met een leegte wordt geconfronteerd, zoals in het gedicht Vergaan:
'Goed, het kan niet alleen maar over regen gaan, niet over regen of over schem…

Parijs zonder toeristen door Reindert Brongers

Over het drieluik korte verhalen van auteur/journalist Reindert Brongers in Bühne 4 merkt Karel Wasch op in zijn recensie voor De Leestafel: "Sterk van stijl, mooi gestroomlijnd".
Voor het voorjaarsnummer van Bühne verzorgde Brongers ook de rubriek 'Locatie', en hiervoor keerde hij in gedachten terug naar Parijs, waar hij in de herfst van 2001 drie maanden verbleef: "Mijn favoriete straat werd de rue Saint-Martin, een lange dorpsstraat tussen de ietwat ongure Boulevard Sébastopol en drukke rue Beaubourg."
"Een stukje niet-toeristisch Parijs", is dat nog mogelijk? Brongers zocht ernaar en vond het - maar misschien komt er door zijn stuk ook op die plekken weer toeristisch lawaai...
De rubriek 'Locatie' leidt tot verrassende invalshoeken: Hans Muiderman zocht het niet zozeer fysiek, maar in een voorwerp dat leidde naar een locatie -  Henk Weltevreden zocht het in besef van tijd en ruimte middels een brief naar ergens ver weg buiten de damp…

Hans Dütting over de kunst van het verleiden in de tango

Voor het komende najaarsnummer van Bühne boog Hans Dütting zich in een essay over de Tango - geschiedenis en de achtergronden:
"De tango is ontstaan in de negentiende eeuw, een dans van het fin de siècle die zich tussen 1870 en 1880 ontwikkelde, een bastaard ontstaan uit de milonga - een populair gezang van de Rio de la Plata - van l'habanera een Cubaans wijsje - en van de candombé, een Afrikaanse dans. Het is in de bordelen dat de tango werd geboren, eerst uit het geluid van de fluit en vervolgens de piano. De eerste tango's verwijzen naar het plezier van naakt vlees, naar het lichaam van de vrouw. (...) In de buitenwijken van Buenos Aires, en vooral de wijk van Roca, tegenover de haven, was de tango van de penozejongens, de compadres, een groot succes."
Het wordt in het stuk duidelijk dat Dütting een groot liefhebber is van de tango en aangezien de dans ook in Nederland omstreeks de jaren '90 een vlucht heeft genomen in populariteit, is zijn bijdrage over de t…

Auteursgalerij najaarsnummer: preview

Over belangstelling heeft Bühne zeker niet te klagen en zo kan het dat het komende najaarsnummer alweer behoorlijk is ingevuld met korte verhalen, essays en poëzie!
Berthold van Maris leverde een melancholiek verhaal in over oude liefdes, Merik van der               Torren schreef gedichten bij drie verhalen van Hein Heijnen, van Ruud Alers verscheen               onlangs In de schaduw van de Karawanken - in Bühne komt hij met het verhaal 'Gips'. Reinold Widemann schreef een Elsschot-achtig verhaal over een begrafenisonderneming               die met de ondergang wordt bedreigd en Harmen Wagenmakers staat garant voor twee               korte filosofische verhalen.
               Dit en nog veel meer staat alvast op stapel!

               Bestellen kan: info@uitgeverijaspekt.nl 


Een Selfie: zien of gezien worden, thats the question

Wikipedia meldt over het Selfie dat het digitale zelfportret omstreeks 2002 een grote vlucht begon te nemen. Sindsdien zijn er nog maar weinigen die ofwel in intieme kring, ofwel via social media, niet een keer een Selfie hebben uitgeprobeerd. Sommigen gaan zelfs op pad met de zogenoemde 'Selfiestick', die later weer is gekomen. Een dag geen Selfie, is een dag niet geleefd...
Heleen van Royen baarde in 2014 opzien doordat er in het letterkundig museum een hele tentoonstelling was gewijd aan haar Selfies: het Selfie als kunstvorm, kon en mocht dat wel? Ze kreeg soms spreekwoordelijke bagger over zich heen. Er zat in de tentoonstelling zelfs een foto van haar vagina, waar een tampon uit tevoorschijn werd gehaald: "de tamponfoto".

Is een Selfie kunst, kan een Selfie kunst worden, of gaat het om een exhibitionistische uitwas? Het gaat in ieder geval om het onderscheid tussen hoe een ander je ziet en hoe je jezelf wil vastleggen.

In Bühne zit de vaste rubriek 'Selfi…