Doorgaan naar hoofdcontent

Stille sporen van Marlène Hommes




Marlène Hommes, (Maastricht, 1941), is zo'n vrouwelijke auteur die stil maar gestaag een oeuvre heeft opgebouwd. Ze schrijft gedichten, korte verhalen en romans. Uit sommige titels blijkt een terugkerend thema, dit binnen een beschouwelijke, filosofische kijk op de mens in, en met de natuur. In Cirkels in het zand, Sporen in het krijt, De bestemde tijd en Het einde van de tijd zien we dat de gedachten van Hommes dwalen langs de tijd, en wat een mensenleven daarin of daarmee vermag.
Haar gedichten en verhalen zijn hier stille getuigen van, zoals in het gedicht Sporen in het krijt:


'Over de schaarse bossen
van het heuvelland daalt
een schaduw neer,
bronsgroen eikenhout
is weggeslagen in de tijd.

Geen nachtegaal
zingt nog een lied,
waar zwarte kraaien
hen verdrijven
en mensen roofbouw plegen.' (...)

Lees het hele gedicht in Bühne 3, waarin Marlène Hommes ook met een kort verhaal komt.




In beeld

Antoine Baars en de moed om kwetsbaar te zijn

Van de redactie: een mooi Bühne jaar

Mooie presentatie van het negende Bühne nummer & vooruitblik

Pieter Jan Verstraete over Otto Weininger

Special: Anton Verhey

Hans van Willigenburg over televisie in de 21e eeuw: iedereen een potentiële talkshowgast