Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Aanbevolen

Positiviteit als boodschap: Irma Lohman en The voice of leadership

Voor de wat meer ingekeerde literatuurliefhebbers onder ons is het leuk om door Irma Lohman meegevoerd te worden buiten de comfortzone. Al een aantal jaren is zij namelijk bijzonder actief in het uitdragen van haar boodschap: zoek je eigen, unieke stem en kies je levenspad - een mens heeft meer te kiezen dan soms wordt verondersteld.



Bijzonder aan Irma Lohman is dat zij geschoold is als klassiek zangeres - tegenwoordig begeeft zij zich op het pad van de jazz - en de lessen plus de podiumervaring gebruikt zij voor de missie die ze wil uitdragen: ieder mens heeft een stem, laat die stem horen! Ze is dus positiviteitscoach. In een eerdere editie van Bühne verzorgde Irma Lohman de rubriek #Selfie. In het najaarsnummer een nieuwe bijdrage van haar hand. En eh...ja...Irma Lohman is ook nog moeder van zes zonen....Laat u verrassen! (MdB)





Recente posts

auteursgalerij najaarsnummer september/oktober

Terwijl het ene juist uitgekomen nummer nog volop loopt, is het leuk om alvast vooruit te kijken,want de map voor het najaarsnummer is aardig gevuld. Wie presenteren zich met korte verhalen, poëzie of een essay? Bekende namen komen voorbij zoals Peter Leemeijer, in het dagelijks leven journalist voor Inzuid, het magazine voor Amsterdam Zuid, hij beloofde een kort verhaal. Dorian d'Oliveira, (pseudoniem), laat weer van zich horen met een boeiend essay over filmgeschiedenis: Mädchen in Uniform.Hans Dütting is de laatste tijd in de greep van poëzie, waarvan een getuigenis en Bert van Galen, die als radiomaker/journalist overal in den lande naartoe reist op zoek naar een goed verhaal verzorgt deze keer de rubriek #Locatie. De historicus/journalist Ries Rowaan komt met een kort verhaal dat tot nadenken stemt: 'Na al die jaren'... Maria Janssen levert de rubriek #Selfie. Irma Lohman komt met een powerpresentatie - ze is een dubbeltalent want ze schrijft en heeft een zangcarrièr…

Lijden en verlossing bij de dichter Kees Godefrooij

Kees Godefrooij had voordat hij dichter werd en ook promotor van klassieke - en hedendaagse dichters onder meer via zijn Stichting Spleen een ander, avontuurlijk leven als ondernemer. Hij woonde enige tijd in Kopenhagen en Barcelona, aldus Wikipedia. Gelukkig voor de dichtkunst is hij na 1995 bijzonder actief geworden als zelfstandig auteur en als organisator van vele poëzie bijeenkomsten.


Verdiept men zich in zijn dichterschap dan wordt regelmatig genoemd dat hij een liefhebber is van de 'Zwarte Romantiek'. Hier zijn grote namen aan verbonden als Lord Byron en Edgar Allen Poe - in Nederland in sommige verzen Willem Bilderdijk. Romantiek als stroming in de negentiende eeuw sublimeerde gevoelservaringen binnen het landschap of de menselijke conditie. Zwarte Romantiek legde vooral de nadruk op het duistere in het bestaan, het onheilspellende ook...dit in een periode waarin mensen gemakkelijk doodgingen door ziekte of ander onheil. Lezen we een gedicht als November van Godefrooij…

Veelzijdigheid en kleur in tien bewaarnummers

Bij sommigen zullen de Bühne nummers die vanaf het najaar 2014 verschenen een plaatsje in de boekenkast hebben veroverd, keurig in het gelid op nummer. Vanaf het begin had Bühne diversiteit en veelzijdigheid als streven - een mix van degelijke essays, korte verhalen van zowel beginnende als meer gevestigde auteurs, poëzie die diverse genres representeert - van gelegenheidsgedichten tot het experimentele, van het metafysisische, existentiële tot het lichtvoetiger, sensuelere vers. Zijn de meeste literaire tijdschriften 'dames' en/of 'heren'...Bühne is af en toe ook een schuimer of straatmeid...Kleur is het parool én mensen aangename, soms verrassende leesuurtjes bezorgen.


Bühne is het betere tijdschrift voor de zondagse leesmap
Ieder nummer van rond de 150 pagina's nodigt uit tot bewaren...Niet alles wordt immers meestal in één keer gelezen, soms is het leuk om terug te lezen en ook is het leuk nummers te sparen...Voor 9.95 per halfjaar moet dat toch lukken...





Vanaf…

Lord Byron in de Zwitserse Alpen: een nieuw reisverhaal van Ezra de Haan

Wie de Ezra de Haan volgt in zijn schrijverschap weet: hij is als Peter de Rijk - radiomaker/journalist/interviewer een gretig alleslezer en bijzonder reislustig. Dit altijd met een doel: net als vroeger Boudewijn Büch reist De Haan zijn idolen achterna...lezen is niet altijd voorbehouden aan de stoel bij de haard....lezen inspireert dit soort schrijvers erop uit te trekken en te staan, daar waar hun geliefde schrijvers ooit stonden. Het zijn dan ook avonturiers/lezers.


Ezra de Haan is onmiskenbaar een fan van Lord Byron, (1824-1788), hij werd maar 36 jaar oud. Toch krijgt men uit de verhalen van De Haan over zijn avonturen de indruk dat hij in de korte tijd dat hij leefde, het dubbele eruit heeft gesleept. Deze romantische universalist - dichter, schrijver, reiziger en krijgsman die uiteindelijk in Griekenland bezweek aan moeraskoorts - leefde altijd op de toppen van zijn gemoedstoestand. Hij stond bekend als een vrijbuiter/rokkenjager die aan iedere impuls gevolg gaf, ook verbaal. …

Zoektocht naar verstilling in tijden van ruis: de poëzie van Jan Kleefstra

Recent verscheen van Jan Kleefstra - essayist/dichter/performer - de bundel Windtoon, waar in de pers al lovende woorden over vielen te lezen. Het is niet een ideologisch vaandel waar Kleefstra zich achter schaart als hij in zijn gedichten - maar ook in zijn essays - aandacht vraagt voor de natuur en de veelzijdigheid van een nog ongeschonden landschap, ja, zelfs de hang naar een leeg, ongerept landschap. Zijn gedichten zijn filosofisch beschouwelijk, waarbij het aan de lezer wordt overgelaten wat ermee te doen. Soms lijken zijn gedichten  de tijd te willen bezweren of stilzetten om als mens in een 'nu' te komen, in een directe ervaring:

Ik wil mezelf

als bedwelmde dauw
hechten aan de groei van buien

mij een kleine wolk als bloeiwijze wanen

ik mis de zwaluwen
het gemak waarmee ze 
weigeren in mijn hand te slapen

een groots plan tot onweer weven

niet enkel twee druppels water stelen
maar de deining voorblijven

mij het ruisen herinneren

De 'ik' in dit gedicht zou licht willen zijn…

Oefening in interpreteren: Jeannick Vangansbeke over Heine

De auteur/historicus Jeannick Vangansbeke houdt ervan, zo lijkt het, om buiten de gebaande wegen te denken en de lezer daar deelgenoot van te maken. Daarbij gaat zijn belangstelling vele kanten uit. Hij heeft al vele titels op zijn naam, onder meer een studie over Offenbach, maar ook een over Stefan Zweig, waarbij het van een zekere tegendraadsheid getuigt om de ondertitel het begrip 'misverstand' mee te geven.

Voor Bühne boog Vangansbeke zich over een beroemd gedicht van Heinrich Heine, (1797-1856), dat gaat over een dennenboom met menselijke gevoelens en verlangens...

Een dennenboom staat eenzaam
in het noorden op een kale hoogte
Hij sluimert, met een witte deken bedekt
hem ijs en sneeuw

Hij droomt van een palm
Ver weg in het Morgenland die
eenzaam en zwijgend treurt...

Ondanks dat dit gedicht uit 1822 op velerlei geleerde en minder geleerde wijzen is geïnterpreteerd, waagt Vangansbeke zich aan een nieuwe, eigen versie, waarbij hij het gedicht ziet als metafoor voor emancipatie, d…